سورة قريش : الآية 4

وَلَمَّا جَآءَ أَمْرُنَا نَجَّيْنَا هُودًا وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مَعَهُۥ بِرَحْمَةٍ مِّنَّا وَنَجَّيْنَٰهُم مِّنْ عَذَابٍ غَلِيظٍ

أَفَأَمِنُوٓا۟ أَن تَأْتِيَهُمْ غَٰشِيَةٌ مِّنْ عَذَابِ ٱللَّهِ أَوْ تَأْتِيَهُمُ ٱلسَّاعَةُ بَغْتَةً وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ

أَرَءَيْتَ ٱلَّذِى يَنْهَىٰ

ٱلَّذِى كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ

ٱلَّذِى عَلَّمَ بِٱلْقَلَمِ

ٱلَّذِى خَلَقَ فَسَوَّىٰ

أَفَرَءَيْتَ ٱلَّذِى تَوَلَّىٰ