سورة الشعراء : الآية 33

فَإِذَا مَسَّ ٱلْإِنسَٰنَ ضُرٌّ دَعَانَا ثُمَّ إِذَا خَوَّلْنَٰهُ نِعْمَةً مِّنَّا قَالَ إِنَّمَآ أُوتِيتُهُۥ عَلَىٰ عِلْمٍۭ بَلْ هِىَ فِتْنَةٌ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ

فَإِنَّ ٱلْجَحِيمَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ

فَإِنَّ ٱلْجَنَّةَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ

فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌ وَٰحِدَةٌ

سَلَٰمٌ هِىَ حَتَّىٰ مَطْلَعِ ٱلْفَجْرِ

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ

فَإِذَا بَرِقَ ٱلْبَصَرُ