رَءَا

وَقَالَ نِسْوَةٌ فِى ٱلْمَدِينَةِ ٱمْرَأَتُ ٱلْعَزِيزِ تُرَٰوِدُ فَتَىٰهَا عَن نَّفْسِهِۦ قَدْ شَغَفَهَا حُبًّا إِنَّا لَنَرَىٰهَا فِى ضَلَٰلٍ مُّبِينٍ

وَبُرِّزَتِ ٱلْجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ

وَإِذَا رَأَوْهُمْ قَالُوٓا۟ إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَضَآلُّونَ

أَلَمْ يَعْلَم بِأَنَّ ٱللَّهَ يَرَىٰ

أَفَتُمَٰرُونَهُۥ عَلَىٰ مَا يَرَىٰ