ا ن س

إِنَّ ٱلْإِنسَٰنَ لَفِى خُسْرٍ

خَلَقَ ٱلْإِنسَٰنَ مِنْ عَلَقٍ

عَلَّمَ ٱلْإِنسَٰنَ مَا لَمْ يَعْلَمْ

كَلَّآ إِنَّ ٱلْإِنسَٰنَ لَيَطْغَىٰٓ

فَأَمَّا ٱلْإِنسَٰنُ إِذَا مَا ٱبْتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكْرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَكْرَمَنِ

وَجِا۟ىٓءَ يَوْمَئِذٍۭ بِجَهَنَّمَ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكْرَىٰ

لَقَدْ خَلَقْنَا ٱلْإِنسَٰنَ فِى كَبَدٍ