ل ق ي

إِنِّى ظَنَنتُ أَنِّى مُلَٰقٍ حِسَابِيَهْ

فَٱلْمُلْقِيَٰتِ ذِكْرًا

وَلَوْ أَلْقَىٰ مَعَاذِيرَهُۥ

فَوَقَىٰهُمُ ٱللَّهُ شَرَّ ذَٰلِكَ ٱلْيَوْمِ وَلَقَّىٰهُمْ نَضْرَةً وَسُرُورًا

وَأَلْقَتْ مَا فِيهَا وَتَخَلَّتْ

يَٰٓأَيُّهَا ٱلْإِنسَٰنُ إِنَّكَ كَادِحٌ إِلَىٰ رَبِّكَ كَدْحًا فَمُلَٰقِيهِ

وَلَقَدْ كُنتُمْ تَمَنَّوْنَ ٱلْمَوْتَ مِن قَبْلِ أَن تَلْقَوْهُ فَقَدْ رَأَيْتُمُوهُ وَأَنتُمْ تَنظُرُونَ