فَجَآءَتْهُ إِحْدَىٰهُمَا تَمْشِى عَلَى ٱسْتِحْيَآءٍ قَالَتْ إِنَّ أَبِى يَدْعُوكَ لِيَجْزِيَكَ أَجْرَ مَا سَقَيْتَ لَنَا فَلَمَّا جَآءَهُۥ وَقَصَّ عَلَيْهِ ٱلْقَصَصَ قَالَ لَا تَخَفْ نَجَوْتَ مِنَ ٱلْقَوْمِ ٱلظَّٰلِمِينَ
Fajaathu ihdahuma tamshee AAala istihyain qalat inna abee yadAAooka liyajziyaka ajra ma saqayta lana falamma jaahu waqassa AAalayhi alqasasa qala la takhaf najawta mina alqawmi alththalimeena
Puis l'une des deux femmes vint à lui, d'une démarche timide, et lui dit: «Mon père t'appelle pour te récompenser pour avoir abreuvé pour nous». Et quand il fut venu auprès de lui et qu'il lui eut raconté son histoire, il (le vieillard) dit: «N'aie aucune crainte: tu as échappé aux gens injustes».
Suggestions similaires
فَمَا لَهُۥ مِن قُوَّةٍ وَلَا نَاصِرٍ
Il n'aura alors ni force ni secoureur.
هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ
Le récit de Moïse t'est-il parvenu?
ٱذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ
«Va vers Pharaon. Vraiment, il s'est rebellé!»
فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ
Mais il le qualifia de mensonge et désobéit;
إِنَّهُۥ كَانَ فِىٓ أَهْلِهِۦ مَسْرُورًا
Car il était tout joyeux parmi les siens,
قُتِلَ ٱلْإِنسَٰنُ مَآ أَكْفَرَهُۥ
Que périsse l'homme! Qu'il est ingrat!
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُّسْفِرَةٌ
Ce jour-là, il y aura des visages rayonnants,